BUHAY DORM

Pagpasok ko pa lang sa gusaling ito, akin nang napagtanto at sinabi na sa sarili “Dito ako titira ng 5 buwan”. Noong una ay sayang saya, hindi alam ang kahaharaping iba’t ibang pagsubok at problema sa pagtira sa isang dormitoryo. Di kalauna’y ang dating masaya ay naging malungkot at mapagisa, na ang tanging hiling na lamang ngayon ay ang umuwi at bumalik sa dating tahanan.

Paggising sa umaga ay aking naaalala, pagbaba ko sa hapag kainan ay meron nang nakahanda. Ang masarap na luto ni Ina na hindi mahintay mailagay sa tiyan. O ang sarap ng buhay kapag ikaw ay nagalmusal. Ngunit ngayong nasa dormitoryo ay kailangan alalahanin, ang kailangan ilagay sa tiyan at dapat kainin. Upang hindi mahilo sa gagawing pag-aaral, kailangan pang tipirin para sa kakainin kinabukasan.

Pagnagsimulang pumasok ay kay bilis talaga, hindi mo na aakalain, pauwi ka na pala. Tapos nanaman ang araw kaya kailangan bumalik, bakit Manila ika’y sobrang bilis? Pag dating mo sa dormitoryo, ay nako pagod na, kailangan ng matulog at magpahinga. Ngunit bago iyon, kailangan magsipilyo at maligo muna, para pati sa panaginip mo ay malinis ka.

 

RUIZ, Jonathan Jet G.

2012 – 56229

Advertisements

6 thoughts on “BUHAY DORM

  1. I agree. staying in a dormitory is so much different than living at home. But I think the key is to be close to your roommates so that you won’t feel alone. =)

  2. I was once a dormer here in UP… until OSH didn’t care much about me coming from Bicol and decided not to give me a dorm despite minimal violations.

  3. Sadyang nakaka-miss ang masarap na buhay sa bahay. Lahat ay masarap. Lahat ay libre. Ikaw ang nasusunod. Ikaw ang iniintindi. Pero wag nating kalimutan na mahalaga din na matuto tayong mabuhay nang malayo sa ating nakasanayan. 🙂

  4. Mahirap nga ang buhay sa dorm lalo na’t ang mga pasilidad dito ay hindi gaanong maayos. Ngunit, malaki pa ring ginhawa na nakatira ka sa loob ng campus dahil madali lang ang makapunta sa mga klase.

  5. I believe that staying in a UP dorm is one good ride of a lifetime. You get to meet a lot of people from all over the country. You learn to speak Bisaya or Ilocano. You get to be true to your friends because day and night they are watching you. But the downside on this, is that because we have minimal fundings from the government, we have to make do with the old facilities that we have. In a brighter note, at least nostalgic yung effect. Imagine the greatest Filipinos staying in that very same dorm when they were still isko and iskas -talking about E-heads and Kalay 🙂

  6. I never lived in a dorm, pero reading this I guess it has both its ups and downs. Nakaktuwa pero at the sametime nakakhomesick din pala, lalo nung nabasa ko yung part na hindi mo na matitikman yung luto ni ina, at kailangan mo nang mag alala sa pagkain. Malungkot din pala maging dormer

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s